A different taxi ride...!

New house means purchasing new stuff. A desk, a chair, decoration, etc. UBER was the easiest and cheapest solution to drive us home safe and sound from a big shopping day out. I didn't expect what would follow...

The guy was Kurdish. He asked me where I was from, and I sincerely told him from Greece. He then started talking to me in Greek by saying Greek words and phrases. "Hi, how are you? All good?" (Γεια σου. Τι κάνεις; Καλά;). Common phrases that nonnatives may know after a vacation trip to Greece. Well, few moments later I would understand he wasn't another person knowing Greek phrases...

SYRIZA: chance for hope or death?

Greece is the main theme in the news all over the world since 26th of January, when the new government was elected. 

No one thought that this would be an easy path.. Many people voted for SYRIZA since they didn't believe any of the rest political parties. Others, including me, were sceptical about it as they were overly offering money to all the workers of the public sector, without mentioning anywhere where they will find the money to act so or providing convincing answers for the development of the private sector which was severely demolished since the burst of the economic crisis in Greece.

      The analysis that follows is made with two aspects in mind: why the election of this new government can act as a relief to the greek civil society and why this negotiation is actually so hard.

A nice day out..!

Well, many things have changed since my last blog entry. A new flat, - yes yes I know, that's a reality the past few months, but this is the last one and that's for sure -, but yes new flat, new housemates, finally settled down.
    And guess what? There is also a new aspect of my life! Yes, I do want to stay longer in London! Not because I loved London all of a sudden and cannot think my life away from it, but mainly because I haven't made the most of it, it is too soon to leave again, and deeply inside me I know that if I leave now Ι will never return. And, to be honest, I have just started to like it..!
    Nice places, every night a new corner to explore, and every day you have to go out there and confront your fears. The last one is not always easy and may not pleasant as well... But it brings out of you a new self that you may not know it existed! And you have to start enjoying time on your own, and this is hard to achieve it when you were used to living with your family, being surrounded by friends, and everything near you were already known and safe.
    I have many times asked myself if I had problems in adjusting to London; if I was really slow taking decisions through this process and things like that, but finally I think I am fine so I stopped asking. And yes life is not always perfect, but a nice day in the garden with some friends, a theatre in a pub, some food, and some nice walk in a new place can fill your day and change your way of thinking...!

Relocation project

I don't know where to start. My name is Anna and I am fine! I keep repeating that to myself for the last 2 months. I should be more than happy since I have achieved my dream; an internship abroad exactly in my field doing everything from scratch. So? Why am I not as happy as I should be?

Well, one thing you have to know when you decide to relocate for a job is that for sure things will not be as easy as you thought they would be. You are in your 30s, you are less adaptable than in the past, you don't want major changes in life and you are going to one of the biggest cities in the world. Although everything at work seems to work just fine, you can't help it, you cannot answer all important question that everybody ask you: "Do you want to live in London permanently?". I believe it's too soon to answer that, in just two months I have moved at least 5 times, being hosted by friends, places and hostels. And according to the Pyramide of Maslow: you have to be safe in order to try to achieve further things. So no for now, I cannot answer the question, I don't know if I like London, but I certainly cannot think me living here forever.

I miss my friends and my family and believe me making new friends and meeting new people in a huge city like London when you don't know no one is pretty tough here... So that's why Meetups are for.. You get to meet new people hanging around in new places or walking in the streets. But how easy is it to find the right people? Believe me, if you don't try it, you won't get it.. When you go to a new place, without knowing anyone, YOU have to make the start meet people... You have to go out of your comfort zone, don't be afraid of what people will say about you turning there alone and try to socialise. Because if you don't socialise, you won't be able to adjust to the environment, find your way around, settle down and see if you like London or not...

Yes, I am lucky, the best friend of my cousin is here and I have met also two terrific and really giving girls in my second meetup that they care so much for me. But is this enough to keep you in London? Everybody says that for now it's just perfect, for later on maybe not. I am just trying to chill out, enjoy my time in London and try to make the most of it. It's not as easy as I thought it would be.. But that's what life is for, to constantly surprise you..

Now I am writing from a borough near the city centre, in a shinny day, a little bit chilly though... I love the sun, but can I leave without it?

Η Θεσσαλονίκη τον Αύγουστο...

Πάει καιρός που έχω γράψει, σχεδόν κοντά ένας χρόνος.. Πολύ τρέξιμο, διάβασμα, δουλειές, η στήλη, το γεγονός οτι επιτέλους βρήκα τι θέλω να κάνω και αποφάσισα να κάνω τα πάντα όσο το δυνατόν καλύτερα και πιο γρήγορα για να καλύψω το χαμένο χρόνο που έχει περάσει...
Σκέφτομαι πόσο έχει αλλάξει η ζωή μου τα τελευταία 2 χρόνια... Ναι δεν είχα δουλειά για τουλάχιστον ενάμιση χρόνο, ναι περιορισα έξοδα και έκανα περικοπές, αλλά ανακαλυψα και πάλι εμένα, βρήκα αυτό στο οποίο είμαι καλή και αποφάσισα να το κυνηγήσω μέχρι τελικής πτώσεως... "Δε θα νικήσει η κρίση.. Εγώ θα νικήσω", είπα μέσα μου και κάπως έτσι ξεκίνησε όλο αυτό το τρέξιμο..

Δύο χρονια μετά λοιπόν μου μένουν μόλις 4 μαθήματα για το δεύτερο πτυχίο, που δεν παρακολούθησα παρά ελάχιστα, πηγαινοερχοντας για δύο εξάμηνα κάθε βδομάδα στην Κοζάνη, μια διπλωματική που γίνεται σε ενα ανεξερευνητο πεδίο για τους περισσότερους και ένα όνειρο για μια πρακτική στο εξωτερικό που ευελπιστώ να ευοδωθεί..!!

Είναι ωραίο να δημιουργείς, να τρέχεις, να μαθαίνεις, να ανακαλύπτεις, να βρίσκεις ευκαιρίες, να μαθαίνεις τον εαυτό σου και τις δυνατότητες σου... Ναι τα πράγματα είναι δύσκολα, αλλά αν δεν αδράξεις τη μέρα τίποτα δεν πρόκειται να σου δοθεί..!

Και κάπως έτσι μετά από ένα πολύ κοπιαστικό χειμώνα καταλήξαμε στη Θεσσαλονίκη, χωρίς διακοπές ακόμα, να τρέχουμε έναν ακόμη μαραθώνιο...
Όταν δρέψεις όμως τους καρπούς σου θα σκέφτεσαι τι ωραία ήταν που τα κατάφερες όλα αυτά...
Ή θα σκέφτεσαι την ατάκα της κολλήτης σου: "Με τόσα που κάνεις γιατί δε βγάζεις και ένα δίπλωμα;"

"Θα φύγει κι αυτό, θα δείς θα περάσει..", που λέει κι ο Πλιάτσικας...!

Events με ιδέες που μπορεί να αλλάξουν τον κόσμο...

• http://opencoffee.gr/2012/09/06/open-coffee-thessaloniki-xxxv/(Οpen Coffee Thessaloniki XXXV @Θεσσαλονίκη) --> Τρίτη, 18/9/2012, Νέο Δημαρχιακό Μέγαρο Θεσσαλονίκης

Season premiere με νέες ιδέες και project προς παρουσίαση στην παρέα του Open Coffee. Η σεζόν εκκινεί στη Θεσσαλονίκη με την 35η συνάντηση της που θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 18 Σεπτεμβρίου στην αίθουσα εκδηλώσεων του Νέου Δημαρχιακού Μεγάρου Θεσσαλονίκης, ενώ τις παρουσιάσεις ακολουθεί για όσους το επιθυμούν χαλαρό ποτό στο μπαρ του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης, για περισσότερη δικτύωση και συζήτηση γύρω από νέες ιδέες και startups.

• http://igniteathens.gr/ --> Πέμπτη, 20/9/2012, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, Αθήνα

Ignite is a fast-paced geek event started by Brady Forrest, Technology Evangelist for O’Reilly Media, and Bre Pettis of marketbomb.com, formerly of MAKE Magazine. Each speaker gets five minutes on stage to present an idea, with 20 slides that automatically advance after 15 seconds. Welcomed to attend are startupers, pioneers, visionaries, future Leaders, dreamers.

• http://www.reloadgreece.com/en --> Σάββατο, 22/9/2012, Ελληνικό Κέντρο Λονδίνου

Reload Greece is an initiative started by a group of Greek graduates in the United Kingdom.
Our goal is to re-evaluate the current situation in Greece from a different angle and inspire the next generation of Greek entrepreneurs.
We are realistic optimists.

We believe Greece has potential and opportunities.
We believe Greeks have the ability to innovate and initiate exciting projects.
We are aware of the difficulties.
We believe that, through the current adversity, a new culture of entrepreneurship and innovation can be generated. We aim to reinspire. We aim to reset mentalities. We aim to revitalise the way we do business.

• http://www.tedxacademy.com/ --> Τρίτη, 25/09/2012, Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα

TEDxAcademy in Athens is a nonprofit organization devoted to making a difference in a country that is undergoing historical change.
We believe passionately in the power of ideas to change attitudes, lives and ultimately, the world. So we're building here a clearinghouse that offers free knowledge and inspiration not only from the world's most inspired thinkers, but also from a community of Greeks -  curious souls - to engage with ideas and each other. TEDxAcademy started out last year as a conference at the Benaki Museum bringing together people from the fields of science, technology, art, business but since then its scope has become ever broader.

• http://athens.startupweekend.org/ --> Σάββατο, 28/09/2012, Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Αθήνα

Startup Weekend is a global network of passionate leaders and entrepreneurs on a mission to inspire, educate, and empower individuals, teams and communities. Come share ideas, form teams, and launch startups.

Καθυστέρησε το τρένο; Έχεις έκπτωση!!!

Όλοι ζητάμε από το κράτος τα πάντα, αλλά πόσα αλήθεια γνωρίζουμε εμείς οι ίδιοι για τα δικαιώματα μας και όχι για τις υποχρεώσεις μας;

Επειδή μου συνέβη σήμερα, είπα να το μοιραστώ μαζί σας και να σας ενημερώσω ώστε να το ξέρετε κι εσείς από δω και πέρα.

ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ:

Για ποια δρομολόγια ισχύει η έκπτωση;

Για τα δρομολόγια που υποστηρίζουν κράτηση

Πότε δικαιούμαι έκπτωση;

Όταν το τρένο καθυστερήσει πάνω από 30 λεπτά.

Πότε μπορώ να την εξαργυρώσω;

Μέσα σε διάστημα ενός μήνα από την ημερομηνία του ταξιδίου δινοντας το εισιτήριο σας. 

Τι έκπτωση δικαιούμαι;

• Για καθυστέρηση άφιξης του τρένου 31-60 λεπτά: έκπτωση 25% της αξίας του αρχικού εισιτηρίου για την έκδοση νέου εισιτηρίου.

• Για  καθυστέρηση άφιξης του τρένου από 61 – 90 λεπτά: έκπτωση 50% της αξίας του αρχικού εισιτηρίου για την έκδοση νέου εισιτηρίου.

• Για συνολική καθυστέρηση άφιξης του τρένου από 91 – 120 λεπτά:  έκπτωση 75% της αξίας του αρχικού εισιτηρίου για την έκδοση νέου εισιτηρίου.

• Για συνολική καθυστέρηση άφιξης του τρένου άνω των 120 λεπτών: χορήγηση νέου εισιτηρίου ίσης αξίας με το αρχικό.

* Κρατήστε το εισιτήριο της διαδρομής που καθυστέρησε ως αποδεικτικό.

Πηγή: http://www.trainose.gr/content/periptoseis-kathysterisis-ekptoseis-se-epomeno-eisitirio

Ανακαλύπτοντας την πόλη μας... - "Εβραϊκός περίπατος"

Η Θεσσαλονίκη αποφασίστηκε ότι θα είναι η πρωτεύουσα των Νέων το 2014 και τι σύμπτωση σήμερα ανακάλυψα ένα άλλο κρυμμένο κομμάτι της… Λένε ότι ο λόγος που κάνουμε ταξίδια είναι για να γνωρίσουμε καινούργια μέρη και να μπορέσουμε να ανοίξουμε τους ορίζοντες μας… Τι γίνεται όμως τώρα στην περίοδο της οικονομικής κρίσης που δεν έχουμε τη δυνατότητα να ταξιδέψουμε; Μένουμε προσκολλημένοι στα ίδια και στα ίδια; Όχι βέβαια… Γιατί πριν βγούμε στο εξωτερικό για να αλλάξουμε παραστάσεις ίσως θα ήταν καλό πρώτα να γνωρίσουμε την ίδια την πόλη στην οποία μένουμε… Αυτό λοιπόν έκανα κι εγώ πριν απο μερικούς μήνες και έχω να σας διηγηθώ την διαδρομή που διοργάνωσε το Α Δημοτικό Διαμέρισμα με τον Εβραϊκό περίπατο και «χώθηκα» κι εγώ!!! Ναι το παραδέχομαι, είχα ακούσει για τους περιπάτους, αλλά δεν είχα πληροφορηθεί ότι πρέπει να δηλώσω συμμετοχή, οπότε εμφανίστηκαν πολλά πολλά άτομα εξτρά και μέσα σ’ αυτούς κι εγώ!!!

Ευτυχώς η ξεναγός ήταν πολύ καλή οπότε προβλήματα δεν είχαμε. Η ξενάγηση ξεκίνησε λοιπόν από το Γιαχουντί Χαμάμ. 

Εκλογική ιστορία της Ελλάδας

Παράλληλα με όλην αυτήν τη συζήτηση και την αναμπουμπούλα που έχει ξεσπάσει τις τελευταίες μέρες λόγω του εκλογικού αποτελέσματος έχουν ακουστεί και διάφορες λέξεις που τις είχαμε ξεχάσει εδώ και πολύ καιρό, όπως: Οικουμενική Κυβέρνηση, προεκλογικές και μετεκλογικές συνεργασίες, ψήφος ανοχής, κυβέρνηση μειοψηφίας, εκλογικό σύστημα. Παρακάτω ακολουθεί μια ιστορική αναδρομή στις προεκλογικές και μετεκλογικές συνεργασίες στη διάρκεια του 20ου αιώνα στις οικουμενικές κυβερνήσεις, και στις κυβερνήσεις μειοψηφίας.

Προεκλογικές και μετεκλογικές συνεργασίες

Η Ελλάδα λοιπόν, όσο και αν σήμερα φαντάζει περίεργο, δεδομένου του πως έχει καταντήσει η πολιτική ζωή του τόπου τα τελευταία χρόνια και το πόσο δύσκολο μας φαίνεται μια εκλογική συνεργασία, έχει καταφέρει όχι μόνο να συνασπίσει τα μεγάλα κόμματα πριν από πολλές δεκαετίες αλλά και να οδηγήσει ουσιαστικά σε συγκυβέρνηση. Το ίδιον χαρακτηριστικό της Ελληνικής πολιτικής σκηνής είναι οτι βασίζεται πάντα σε ένα δίπολο: Τρικούπης - Δηλιγιάννης, Βενιζέλος - Τσαλδάρης, Καραμανλής - Παπανδρέου κλπ. Με διαφορετικά κάθε φορά διλήμματα το κάθε δίπολο κατάφερνε κάθε φορά να πολώσει το πολιτικό κλίμα, αλλά και να διασπείρει τον κόσμο μεταξύ των κομμάτων. Έτσι συνέβησαν κάποιες φορές και προεκλογικές ή μετεκλογικές συνεργασίες που οδήγησαν σε κυβέρνηση. Και αναφέρω ενδεικτικά:

• 1920: Ηνωμένη Αντιπολίτευση - Αντιβενιζελικοί (Ν. Καλογερόπουλος, Δ. Ράλλης, Ν. Στράτος, Π. Τσαλδάρης, Δ. Γούναρης)(Το τότε μεγάλο δίλημμα ήταν η Μεγάλη Ιδέα, η Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών, με τη Μικρά Ασία να είναι το κύριο κομμάτι διεκδικήσεων).(2) (3)

Και τώρα τι;

Την Κυριακή το βράδυ ο λαός μίλησε... Όλος ο πολιτικός κόσμος δρούσε τα τελευταία 2,5 χρόνια χωρίς να έχει την πρέπουσα λαϊκή νομιμοποίηση και έπαιρνε μέτρα ερήμην των πολιτών.. Ένα κόμμα βγήκε στην εξουσία λέγοντας ψέμματα ουσιαστικά στο λαό ότι "λεφτά υπάρχουν", ενώ οι διαπραγματεύσεις για την είσοδο της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) και στο μηχανισμό στήριξης είχαν ξεκινήσει πολύ πριν εκλεγεί καν κυβέρνηση... Όταν λοιπόν πάει κανείς σε εκλογές μετά από 2,5 χρόνια με τόσο σκληρά μέτρα, που γονάτισαν την μεσαία τάξη, η τιμωρία του πολιτικού συστήματος και η οργή του κόσμου για καταδίκη των μέτρων ήταν κάτι παραπάνω από βέβαιη... Είναι ούτως ή άλλως σίγουρο, ότι σε κάθε χώρα από την οποία περνά το ΔΝΤ η πολιτική σταθερότητα πλήττεται βαρύτατα και σε ένα ούτως ή άλλως διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα όπως το δικό μας, η κατάρρευση του επισπεύστηκε έτι περισσότερο.. Το μνημόνιο όμως τι είναι; Μόνο τα σκληρά μέτρα που κλήθηκε να πάρει το ΠΑΣΟΚ επειδή δεν ήθελε να προχωρήσει στις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις ή αυτές οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις που έπρεπε να είχαν γίνει εδώ και δεκαετίες; Γνώμη μου είναι ότι οι μεταρρυθμίσεις είναι απαραίτητες, αλλά η διάλυση της κοινωνικής συνοχής και της πραγματικής οικονομίας με την σύνθλιψη εισοδημάτων από τη μιά μέρα στην άλλη αποτελούσαν για τα δύο μεγάλα κόμματα την εύκολη λύση προκειμένου να μην τα βάλουν με το πελατειακό σύστημα που οι ίδιοι διόρισαν τα τελευταία 30 χρόνια. Ας δούμε όμως τι προκύπτει από το παρόν εκλογικό αποτέλεσμα και ποια ερωτήματα εγείρονται.

Παρόν εκλογικο αποτελεσμα   

Το παρόν εκλογικό αποτέλεσμα λοιπόν είναι κάτι που ξάφνιασε τους πάντες, χωρίς αμφιβολία. Κάνοντας μια μίνι δημοσκόπηση σε φίλους και γνωστούς από την Κυριακή των εκλογών και μετά, οι περισσότεροι μου απαντούσαν οτι ψήφισαν  ΣΥΡΙΖΑ, αν λοιπόν δεν έβγαινε δεύτερο κόμμα πολύ θα ανησυχούσα για την εγκυρότητα του αποτελέσματος των εκλογών.. Ωραία λοιπόν, ο λαός αποφάσισε να καταδικάσει την πολιτική του μνημονίου και να επιλέξει -και να δοκιμάσει ίσως αν θέλετε- μια άλλη λύση και έναν άλλον δρόμο. Συμφωνώ και μαζί του κι εγώ, άσχετα αν δεν ψήφισα το ΣΥΡΙΖΑ.

Διακόσμηση εν μέσω "κρίσης";

Η απάντηση στην κρίση λένε όλοι ότι έρχεται από την καινοτομία και την νεανική επιχειρηματικότητα. Ισχύει όμως ή είναι φρούδες ελπίδες και μεταξωτές κορδέλες; Αποφάσισα να το ανακαλύψω κι έτσι άρχισα να ρωτάω γνωστούς και φίλους αν ξέρουν κόσμο που ξεκίνησε επιχείρηση μέσα στον καιρό της κρίσης. Οι περισσότεροι με ρωτούσαν αν είμαι τρελή και ποιοι θα ‘κάναν μια τέτοια κίνηση. Και όμως εγώ βρήκα τρείς φίλους που ξεκίνησαν τη δική τους επιχείρηση και αποφάσισα να σας τους παρουσιάσω και να σας δείξω ότι τα πάντα είναι δυνατά αρκεί να υπάρχει θέληση για δουλειά και μεράκι. 

Το γραφείο λοιπόν ονομάζεται "Sk Design" και όπως καταλάβατε και από τον τίτλο ασχολείται με τη διακόσμηση εσωτερικών χώρων μαγαζιών και όχι μόνο. Βασικοί συντελεστές του εγχειρήματος η Σοφία Παύλου, ο Κωνσταντίνος Μπεκιάρης και η Σωτηρία Μανιάτη. Είναι διακοσμητές, αγαπάνε πολύ τη δουλειά τους και είναι δημιουργικοί. Έχουν φαντασία και αυτό φαίνεται άλλωστε και από τους χώρους που έχουν σχεδιάσει μέχρι τώρα. Ιδού και μερικά δείγματα τους:

Μecca (Κορυδαλλός)

Ζητείται ελπίς... (reloaded 2)

Ενάμισης χρόνος πέρασε από το "Ζητείται ελπίς"...  Πως περνάει ο άτιμος ο καιρός λοιπόν... Πόσο ίδια φαίνονται τα πράγματα με ένα χρόνο πριν και πόσο διαφορετικά την ίδια στιγμή... Η ανεργία που φάνταζε πριν ένα χρόνο ένα πελώριο πλάσμα τώρα το βλέπεις καθημερινά δίπλα σου...

Η ανεργία αυξάνεται και όχι με βάση τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, ούτε με βάση τα στοιχεία του ΟΑΕΔ, αλλά με βάση την εμπειρία από τη δουλειά.. Οι ανανεώσεις των βιβλιαρίων υγείας του ΙΚΑ για το 2010 έγιναν σε ποσοστό 40% με βάση βεβαιώσεις που χορηγηθήκαν από το ταμείο ανεργίας του ΟΑΕΔ και μάλιστα για το έτος 2009… Το 2010 το ποσοστό είμαι σίγουρη ότι θα ανεβεί δραματικά…

 Οι ανανεώσεις των βιβλιαρίων υγείας πέρσυ γίνονταν με 50 ένσημα έναντι 80 που θα 'πρεπε κανονικά.. Και όχι δεν οφείλεται στους μετανάστες κύριοι... Συγγνώμη που θα σας κακοκαρδίσω... Στην επίσημη ανεργία που έφτασε στο 15,1% οφείλεται και στο γεγονός ότι οι μειώσεις των ενσήμων είχαν εξαγγελεθεί από τις 23 Νοεμβρίου 2010... Περισσότερα στο άρθρο μου στο protagon.H αναλγησία βέβαια του κρατικού μηχανισμού είναι τέτοια, που 2 μήνες από την ημέρα εξαγγελίας της εν λόγω ρύθμισης, ουδεμία ενέργεια έχει γίνει για την υλοποίηση της δέσμευσης. Πλέον βέβαια τα πράγματα πάνε τόσο καλά που τα ένσημα επανήλθαν στα 90 γιατί αφότου μπήκαμε στο μνημόνιο και μετά όλοι έχουμε βολευτεί κάπου...

Για να καταλήξουμε να έχουμε ένα μισθό των 740 € πρίν και 600 € τώρα???

Απλά αστείο ως είδηση... Όχι 740, όχι 600, αλλά 360€ και ευχαριστώ....

Τότε έλεγα "Ζητείται ελπίς" γιατί μάλλον έβλεπα το τρένο να 'ρχεται κατά πάνω μου, τώρα που το τρένο έχει έρθει και το να κρατηθείς όρθιος και γελαστός είναι κατόρθωμα, το λέω με ακόμα μεγαλύτερη αλήθεια.... Ζητείται ελπίς λοιπόν... Ζητείται δουλειά.... Ζητείται αξιοπρέπεια.... Θέλω να ζήσω στην πατρίδα μου στηριζόμενη στα δικά μου πόδια, κύριοι βουλευτές. Θα με αφήσετε;

Η πορεία όπως την έζησα...

Μέρες τώρα με βασάνιζε η ίδια σκέψη... Μέσα ή έξω; Χρεοκοπία ή κατοχή;
Άλλη λύση δεν έβλεπα... Έβλεπα όμως την κινητικότητα στο facebook που θύμιζε 25η Μαΐου 2011... Τη μέρα που ξεκίνησαν οι Αγανακτισμένοι.. Ο κόσμος ήθελε να αντιδράσει τότε... Και τώρα λοιπόν η ίδια αίσθηση μου δινόταν... Στην Αθήνα νόμιζα θα γινόταν πανικός.. Από κόσμο εννοώ.. Όχι απο δακρυγόνα.. Οχι οτι δεν τα περίμενα. Θα 'μουνα ανόητη άλλωστε αν δεν τα περίμενα.. Όχι όμως τόσο νωρίς και όχι τόσο γρήγορα..
Ημουνα λοιπόν σίγουρη ότι ο κόσμος θα πήγαινε στην συγκέντρωση στην Αθήνα, και ήμουν σίγουρη ότι κι εγώ θα έπρεπε να ήμουν στους δρόμους..
Και ήμουν..
Έφυγα από το σπίτι στις 15.30... Το ραντεβού ήταν στις 15.45 στον Τερκενλη.. Βρεθήκαμε μαζί στο αστικό και πήγαμε κάτω.. Συνάντησα γνωστές φάτσες από το Λευκό Πύργο και τους Αγανακτισμένους.. Ήταν κι άλλα σωματεία.. Σιγά σιγά μαζευτήκαμε αρκετοί... Λίγο αργότερα ήρθαν κι άλλοι φίλοι.. Ο κόσμος πια έφτανε από την Λεωφόρο Νίκης μέχρι τουλάχιστον τη Βασιλέως Ηρακλείου.. Όσο κι αν προσπάθησα να δω μέχρι που φτάνει ο κοσμος, τα υψωμένα πανό δεν βοηθούσαν...




Η πορεία ξεκίνησε γύρω στις 18.15.. Λεωφόρος Νίκης, Εθνικής Αμύνης, Εγνατία, Βενιζέλου και Μητροπόλεως.. Από την αρχή της πορείας στη Λεωφόρο Νίκης παρατήρησα ύποπτες κινήσεις... Κάτι πέριεργοι τυπάδες με μαύρα μπουφάν και σκουφιά και κασκόλ ήταν στα πλαϊνά της πορείας... Πηγαίναμε χέρι με χέρι καθ' όλη τη διάρκεια της πορείας.. Εκεί προς το τέλος έγινε το λάθος..
Μπήκαμε στα Goody's γιατί τόση ώρα και τόσο κρύο είχαν επιπτώσεις, και μόλις βγήκαμε η πορεία είχε φύγει, τα Goody's έκλειναν κακήν κακώς, κι εμείς μείναμε να κοιτάμε τους έρημους δρόμους... Το show είχε ξεκινήσει...

Πρώτη φορά τα βλεπα live όλα αυτά... Χειροβομβίδες κρότου λάμψης, μολότοφ, δακρυγόνα, φωτιές, πέτρες, μάρμαρα σπασμένα... Σκηνικό πολέμου πραγματικά... Φοβήθηκα...
Όχι τους αστυνομικούς.. Τους αναρχικούς.. Μήπως έτρωγα καμιά αδέσποτη πέτρα στο κεφάλι.. Το ανθρωποκυνηγητό συνεχίστηκε για ώρα στους δρόμους της πόλης.. Κάποια στιγμή βρήκαμε την πορεία που είχε σταματήσει στην Μητροπόλεως.. Φτάσαμε μέχρι Εγνατίας με Αριστοτέλους και μετά φύγαμε... Πήγαμε να φύγουμε από την Αγίας Σοφίας.. Μάταια.. Άρχισε να μυρίζει καμμένο.. Μάτια άρχισαν να τρέχουν... Κατεβήκαμε από την Αριστοτέλους και χωθήκαμε μες στα στενά.. Μάτια δακρυσμένα.. Έτσουζαν.. Δεν έβλεπα.. Με κρατουσαν για να περπατησω..

Εν τέλει κατάφερα και γύρισα σπίτι... Τα παπούτσια όταν τα έβγαλα μαρτυρούσαν τις ώρες της πορείας... Ενημέρωσα φίλους στο ίντερνετ για τις εξελίξεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ήμουνα σε ανοιχτή επικοινωνία με έναν φίλο από το Λευκό που είχε μείνει κάτω...

Όταν έκλεισα τον υπολογιστή και πήγα στην τηλεόραση να δω την ψηφοφορία, τα ΟΧΙ μου φάνηκαν μαζεμένα... Και ξαφνικά είπα: "Λες να γίνει το θαύμα;" Και την ίδια στιγμή, έστω και για μια τόση δα μικρή στιγμή, θα ήμουν ανειλικρινής αν δεν ομολογούσα ότι ένας μικρός φόβος με κυρίευσε για το τι θα γινόταν στην περίπτωση του ΟΧΙ.

Πάλι τις ίδιες απόψεις θα είχα, πάλι τα ίδια πράγματα θα έκανα, και πάλι τα ίδια αδιέξοδα θα έβλεπα... Αλλά αν εγώ που έχω αυτές τις απόψεις και είμαι τόσο ενημερωμένη σκέφτηκα έστω και στιγμιαία έτσι, φανταστηκα πως θα πρέπει να νιώθουν μονίμως οι άνθρωποι που ενημερώνονται μόνο από την τηλεόραση..

Τελικά η Ελλάδα σώθηκε από τη χρεοκοπία, μέχρι το επόμενο Μνημόνιο..
Θα ακολουθήσουν σκληρά μέτρα... Και πάλι δε θα φτάνουν... Και όπως είπε και ένας φίλος, οι μισθοί θα γίνουν Βουλγαρίας, οι φοροι Γερμανίας και οι τιμές Νορβηγίας...
Και όλοι όσοι ψήφισαν τα μέτρα δε θα χουν πρόβλημα να να φάνε, να σπουδάσουν τα παιδιά τους ή να διασκεδάσουν... Το ζήτημα είναι για πόσο καιρό ακόμα θα μπορούν να κυκλοφορούν ελευθεροι...

Χρόνια Πολλά και ΑΙΣΙΟΔΟΞΑ!

Ήρθαν τα Χριστούγεννα... Πιο δύσκολα από κάθε άλλη χρονιά... Πιο μετρημένα, πιο δύσκολα, πιο πεσιμιστικά, χωρίς ελπίδα για το αύριο... Σήμερα, λοιπόν, πιο πολύ από κάθε άλλη φορά, πρέπει να κοιτάξουμε το διπλανό μας, αυτόν που είναι οικογενειάρχης και δεν έχει δουλειά και δεν έχει να ταίσει την οικογένεια του... Να δούμε όχι μόνο τα παιδιά που είναι σε ιδρύματα, αλλά και αυτά που πέφτουν λιπόθυμα από την ασιτία... Να εκτιμήσουμε αυτά που έχουμε, όσοι τα έχουμε και να μην ζητάμε παραπάνω... Να βοηθήσουμε όχι γιατί έχουμε, όχι από ελεημοσύνη αλλά από ανάγκη να κάνω κάτι για να προσφέρω στο κοινωνικό σύνολο... Γιατί με την αλληλεγγύη θα πάμε μπροστά...
Και ναι δεν είμαι αγία, περιλαμβάνω κι εμένα μέσα σε όλα αυτά ... Αλλά από κάπου πρέπει να αρχίσουμε για να πάει καλά ο χρόνος... Να περάσουμε Καλά Χριστούγεννα... Γιατί απλά το τελευταίο διάστημα το να είναι κανείς καλά και αισιόδοξος φαντάζει στα μάτια μου σαν ένας καθημερινός αγώνας δρόμου... Ναι με λένε Άννα και είμαι καλά και πιστεύω ότι αύριο ξημερώνει μια άλλη μέρα... Γιατί όπως λέει και η μητέρα μου, "η κρίση φεύγει, η κατάθλιψη μένει"... Για όλα αυτά λοιπόν και επειδή οι καιροί είναι δύσκολοι, όσοι έχετε, εκτιμήστε αυτά που έχετε και ΑΙΣΙΟΔΟΞΕΙΤΕ... Μόνο με χαμόγελο και αισιοδοξία θα την βγάλουμε καθαρή...  Χρόνια Πολλά και Καλά Χριστούγεννα σε όλους μας!!!!

ΘΕΩΡΙΕΣ ΤΗΣ ΡΑΝΙΑΣ (S1ngles 1)

S1ngles 1, επεισόδιο 1, «Δυο πόρτες έχει η ζωή»

Σύντομο μαθημα για τον αριθμό δύο

Τα καλύτερα πράγματα στη ζωή έρχονται σε ζευγάρια. Το δύο είναι ο αγαπημένος μου αριθμός.

ΔΥΟ ήταν οι πρωτόπλαστοι που έφτιαξαν τον κόσμο. Δύο είναι οι όψεις κάθε νομίσματος. Δύο είναι τα καθίσματα στο αμάξι του Πέτρου. Δύο είμαστε ο Πέτρος κι εγώ. Το δύο είναι το αγαπημένο μου νούμερο.

Θεωρία 1

Οι ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ είναι σαν το τάβλι. Πόρτες, πλακωτό και φεύγα. Τα παιχνίδια εναλλάσσονται ανάλογα με τη φάση της σχέσης και τα άτομα που την απαρτίζουν. Όμως, όπως σε κάθε παιχνίδι, ένα πράγμα είναι βέβαιο: κάποιος κερδίζει, και κάποιος χάνει.

http://www.youtube.com/user/fatsoula28#p/u/64/MamYpCEatkg

Θεωρία 2

Ο ΧΩΡΙΣΜΟΣ μας από έναν άντρα πρέπει να αντιμετωπίζεται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζουμε την καθημερινή μας αφόδευση: Πάτα δύο φορές το καζανάκι για να βεβαιωθείς ότι η κουράδα έχει φύγει μια και καλή.
http://www.youtube.com/user/fatsoula28#p/u/63/AFyIaKHXCns

Θεωρία 3

Το ΤΑΒΛΙ περιέχει κρυπτογραφημένους κώδικες κοινωνικά επιβεβλημένης συμπεριφοράς. Είναι πασιφανές ότι έχει κατασκευαστεί για να ευνοεί τις δυάδες.

http://www.youtube.com/user/fatsoula28#p/u/62/A2WPt5UMOD4

Σύντομο μάθημα για τον αριθμό 1:

Το ΕΝΑ είναι ο αγαπημένος μου αριθμός. 

Ένα είναι το τιμόνι του αυτοκινήτου μου και με πηγαίνει όπου γουστάρω εγώ.

Ένα είναι το κλειδί της πόρτας μου, μοναδικό και χωρίς αντίγραφο.

Ένας είναι ο ένοικος του σπιτιού μου. ΕΓΩ. Χωρίς να δίνω λογαριασμό σε κανέναν. Εντελώς μόνος.

Καμιά φορά όμως, όταν κάθομαι μόνος στο άδειο μου σπίτι με πιάνει μοναξιά. Κρατάει  λίγο, αλλά όταν συμβαίνει πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται πως ίσως η ζωή να μην είναι μια αλυσίδα από συναρπαστικές περιπέτειες και ίσως κάπου στον κόσμο υπάρχει κάποιος άνθρωπος για μένα. Και τότε αναρωτιέμαι αν αυτό το άλλο μου μισό υπάρχει, θα είμαι αρκετά τυχερός για να το συναντήσω? Αλλά μετά ανοίγω την τηλεόραση, και δεν το σκέφτομαι περισσότερο.

(http://www.youtube.com/watch?v=Iqmihlobl4Y&feature=BFa&list=PLB01772EF03A3E257&lf=results_main)

Αν φυγω, ποιός θα φταίει;

Με λένε Άννα και είμαι καλά... Αυτο ακούς καθημερινά από χιλιάδες νέους και όχι μόνο στην περίοδο που βρισκόμαστε...
Χιλιάδες άνθρωποι προσπαθούν να πείσουν καθημερινά τον εαυτό τους ότι είναι καλά, κλείνοντας τα αυτιά τους ενίοτε στις ειδήσεις και στο τι μέτρα έπονται...

Η κρίση δεν έχει μόνο αριθμούς και νούμερα.. Πίσω από τους αριθμούς κρύβονται πρόσωπα και άνθρωποι.. Όσο λοιπόν η ανεργία αυξάνεται και η αίσθηση αβεβαιότητας για το αύριο γιγαντώνεται τόσο τα πράγματα σε οικονομικό και ψυχολογικό επίπεδο δυσκολεύουν... Οι αυτοκτονίες μπορεί να έχουν ανέβει, αλλά το ίδιο νομιζω συμβαίνει και με τις κρίσεις πανικού, την κατάθλιψη, τη μελαγχολία και όλα τα συναφή προβλήματα.. Όταν είσαι άνεργος, αισθάνεσαι οτι δεν μπορείς να προσφέρεις... Και όταν είσαι εργαζόμενος και δεν αμοίβεσαι, ότι δεν ξέρεις για πόσο καιρό μπορείς να αντέξεις το συγκεκριμένο καθεστώς.. Και όταν είσαι νεοεισερχόμενος, αισθάνεσαι οτι δεν μπορείς να προσφέρεις πουθενά και αναρωτιέσαι που κάνεις το λάθος και δεν μπορείς να βρεις δουλειά...

Σε καιρό ύφεσης δε, η πολυτέλεια του να βρεις τη δουλειά που θές έχει πλέον εκλείψει... Αν θες δουλειά, θα πρέπει να δεχτείς οποιαδήποτε δουλειά σου προσφερθεί, προκειμένου στα 28 σου να μην αισθάνεσαι άχρηστος που κάποιοι άλλοι έχουν επενδύσει τόσα χρήματα επί τόσα χρόνια στις σπουδές σου και τελικά τίποτα απ' όλα αυτά δεν έχει καταστεί ικανό για να σου βρεί μια αξιοπρεπή δουλειά.. Όταν έγραφα το πρώτο άρθρο μου είχα γραψει σε κάποιο σήμειο την εξής φράση:

Για να καταλήξουμε να έχουμε ένα μισθό των 740 € πρίν και 600 € τώρα???

Ε λοιπόν μετα από 1,5 χρονο περίπου αυτός ο μισθός μοιάζει τουλάχιστον ονειρικός... Ονειρεύομαι την πρώτη στιγμή που θα πληρωθώ και θα πάρω λεφτά στα χέρια μου, σαν να πρόκειται για το πιο πολύτιμο πράγμα στον κόσμο... Δεν θέλω να αίσθανομαι έτσι... Το παν δεν ειναι τα χρηματα... Ξέρω οτι αυτό που σπούδασα δεν μπορώ να το ασκήσω εύκολα, δεν τρέφω αυταπάτες.. Ούτε πιστεύω οτι ο κόσμος είναι στρωμένος με ροδοπέταλα... Θέλω μόνο να μ'αφήσουν να ζήσω με αξιοπρέπεια στη χώρα που γεννήθηκα και μεγάλωσα... Ξεκινώντας από τα χαμηλά, ναι το δέχομαι, αλλά ξεκινώντας από κάπου... Γιατί αν τελικά καταλήξω να φύγω είτε εγώ είτε η πλειονότητα των νέων σήμερα, η ίδια η Ελλάδα θα τους έχει διώξει...

Ζητείται ελπίς (reloaded)

Ο λόγος που ξεκίνησα το blog ήταν για να γράφω για τα τρέχοντα γεγονότα γιατί αλλιώς θα έκανα ένα μπαμ και θα έσκαγα... Ε κάπως έτσι νιώθω και τώρα... Κάτι που τελείωσαν οι εκδηλώσεις των Αγανακτισμένων και δεν έχω με ποιον να τα συζητάω, κάτι που έχω να γράψω πολιτικό άρθρο κάτι μήνες, κάτι που περπατάω και γράφω το άρθρο στο μυαλό μου, ε αποφάσισα να τα γράψω μπας και τα βάλω σε μια σειρά.

 Ήταν 5 Μαΐου του 2010 όταν αποφάσισα να μοιραστώ κάποιες σκέψεις με το κοινό και προέκυψε αυτό το blog, ιστολόγιο ελληνιστί... 

http://tokafenedakitisannas.blogspot.com/2010/05/blog-post.html

Ο τίτλος του διόλου τυχαίος αλλά ουδεμία σχέση είχε με το ομώνυμο βιβλίο του συχωρεμένου Αντώνη Σαμαράκη... Ένα χρόνο και πέντε μήνες μετά, ο τίτλος του άρθρου παραμένει επίκαιρος όσο ποτέ άλλοτε...

Κως: Ενα ανεκμετάλλευτο αρχαιολογικά νησί...

Πιστή στο ραντεβού με την ιστορία που λένε και οι παλιοί, αποφάσισα και φέτος να μοιραστώ τις εμπειρίες μου από τις διακοπές μαζί σας και να σας δώσω συμβουλές για μέρη, παραλίες, μπαράκια, ταβέρνες κλπ κλπ.

Κως λοιπόν!!! Τουριστικό νησί με ωραίες παραλίες και ωραία μέρη να φας και να πιείς και να αράξεις!!!! Το νησί του Ιπποκράτη, του ιατρού της αρχαιότητας, όπου έζησε και ανέπτυξε την δραστηριότητα του. 
Η Κως πέρα από όλα τ’ άλλα διακρίνεται και για τους υπέροχους ποδηλατοδρόμους της,

ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ: 50 ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ

Ήμουν από τους πρώτους που θέλανε αυτήν την κινητοποίηση... Την υποστήριξα όσο πιο ένθερμα μπορούσα, την πίστεψα και την προώθησα όπως θεώρησα εγώ καλύτερα... Και τώρα έρχεται η ερώτηση: τι έγινε που ήσουν 50 μέρες στους δρόμους; Θα σας πώ λοιπόν τι έγινε από τη δική μου οπτική γωνιά, όπως τα έζησα και τα ζώ...

Είδα λοιπόν την πρώτη μέρα στη Θεσσαλονίκη κόσμο να μαζεύεται και να συζητά χωρίς μικρόφωνα και χωρίς ντουντούκες, που ήρθαν μετά για ενίσχυση. Ήταν με ένα μεγάλο χαρτόνι που το 'χαν κάνει χωνί για να μιλάνε!!

 

ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

    Ήταν Κυριακή μεσημέρι, όταν η μητέρα μου μου είπε ότι στην Ισπανία συγκεντρώθηκαν σε μια πλατεία και κατασκήνωσαν εκεί το προηγούμενο βράδυ. Συνήθως παρακολουθώ μετά μανίας τις ειδήσεις, αλλά μάλλον το Σαββατοκύριακο κάνω μια άτυπη απεξάρτηση, έτσι για να μπορέσω να περάσω ξένοιαστες ώρες χωρίς να σκέφτομαι και να προβληματίζομαι για το μέλλον…
    Έψαξα, ενημερώθηκα και κατάλαβα ότι αυτοί οι άνθρωποι ζητάνε την πολιτική συμμετοχή των πολιτών μέσω άμεσων καναλιών και είναι ενάντια στη βία. Προτεραιότητες τους είναι αυτές που είναι όλων μας, η ισότητα, η πρόοδος, το δικαίωμα στην απασχόληση τον πολιτισμό κλπ. Και ενώ σκεφτόμουνα τι θα γινόταν αν γινόταν μια αντίστοιχη συγκέντρωση στην Ελλάδα, ξαφνικά μια φίλη μου λέει την Δευτέρα το βράδυ καθώς μιλούσαμε στο msn:

- «Γιατί να μην γίνει κάτι τέτοιο και στην Ελλάδα; Με ποιητές και καλλιτέχνες που να συμμετέχουν; Να δείξουμε οτι έχουμε επίπεδο και ότι επιτέλους έχουμε ξυπνήσει.. Δεν γίνεται με ιστορία τόσων χρόνων, εμείς που ιδρύσαμε τη δημοκρατία να κοιμόμαστε ακόμη..».

Στην αρχή απόρησα… Είπα «και τι θα ζητάμε;».  Αλλά μετά κατάλαβα ότι δεν έχει σημασία τι ΑΚΡΙΒΩΣ ζητάς..  Αυτό που έχει σημασία είναι να ενωθεί ο κόσμος μαζικά... Όλοι μαζί μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα… Δεν πιστεύω σε πράγματα απίθανα, ούτε σε ουτοπικές λύσεις, αλλά πλέον έχω βαρεθεί πραγματικά τον ωχαδερφισμό όλων μας, και εμού της ίδιας συμπεριλαμβανομένης, ότι δε θα αλλάξει τίποτα σ’ αυτόν τον τόπο… Ε ναι λοιπόν δε θα αλλάξει τίποτα, αν όλοι κάτσουμε στο σπίτι μας σήμερα… Και έτσι θα δικαιώσουμε τους Ισπανούς που φωνάζανε στη διαδήλωση της Δευτέρας «Κάντε ησυχία μην ξυπνήσουμε τους Έλληνες»… Αυτοί ξύπνησαν πριν καν φέρουν το ΔΝΤ μέσα στην πόρτα τους… Εμείς πότε; Ποτέ;;; Αν καταφέρουμε να κάνουμε μια ειρηνική συγκέντρωση θα έχουμε πετύχει το πρώτο πράγμα: την ομαδικότητα. Ίσως λίγο παρακάτω να είναι και η αλλαγή της νοοτροπίας μας… 19.000 άτομα στη Θεσσαλονίκη, 8.000 στην Αθήνα και στις υπόλοιπες πόλεις επίσης… Αν θα έρθουν όλοι; Δεν το ξέρω… Εγώ πάντως θα είμαι εκεί για να το ανακαλύψω… Εσύ;

ΧΡΗΣΙΜΑ LINKS:

Το blog με όλες τις συγκεντρώσεις: 

http://100greekblogs.blogspot.com/2011/05/facebook-link.html?sms_ss=facebook&at_xt=4ddc0b7ad64b5f54%2C0

To blog των 15Μ στην Ελλάδα:

http://m15-greece.blogspot.com/

Η σελίδα Πραγματικη Δημοκρατία Τώρα-Democracia Real Ya στο facebook
https://www.facebook.com/democracia.grecia

Ο χάρτης με τις συγκεντρώσεις πανελληνίως εδώ:

http://maps.google.com/maps/ms?ie=UTF8&hl=en&msa=0&msid=212817676416621586771.0004a40c920e1ff81f11a&ll=38.991971,20.764847&spn=0.12248,0.271912&t=h&z=12

Και η  κάμερα από την πλατεία Συντάγματος που θα εκπέμπει το βράδυ εδώ:

http://www.livestream.com/stopcarteltvgr

Η ισπανική σελίδα των Indignidados στο facebook :
https://www.facebook.com/democraciarealya

H ισπανική ιστοσελίδα τους:
http://www.democraciarealya.es/

Η σελίδα Αγανακτισμένοι στο Σύνταγμα στο facebook:
https://www.facebook.com/pages/%CE%91%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CE%B9-%CE%A3%CF%84%CE%BF-%CE%A3%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1/210627972310743?ref=ts

Το site του vlavo που συγκέντρωσε όλες τις συγκεντρώσεις: 

http://www.vlavo.org/main/?p=3917