Η Θεσσαλονίκη σε ρυθμούς συναυλιών

Ο Σεπτέμβρης έφτασε, τα σχολεία άνοιξαν και η 75η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης 'ανοιξε τις πόρτες της. Τα τελευταία χρόνια η διοργάνωση συναυλίων απο γνωστούς καλλιτέχνες έχει γίνει πλέον θεσμός και φέτος έχουν την τιμητική τους οι "έντεχνοι" καλλιτέχνες..

Πηγή: https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAU68lhmTS-zl4dbz-HpyK2SVn7YeiBUdBgc08SvI0y6P0AY29WdN_kKaSEf3epl_ozk0WrPpPyC3yZbBFUL-iQMLvvBwSgeulD0s9ZVFVxxS2FsGY1-WhFlEKbcuPOIxReyDgKeEzjbk/s400/sadasdadas.JPG


Η αυλαία ανοίγει σήμερα Τρίτη με τον Φίλιππο Πλιάτσικα και τον Μύρωνα Στρατή, ενώ τη σκυτάλη παίρνουν τις επόμενες μέρες:

Τετάρτη 15/9: Γλυκερία, Μελίνα Ασλανίδου, Γιώργος Λιανός
Πέμπτη 16/9: Ελεονώρα Ζουγανέλη, Δήμος Αναστασιάδης
Παρασκευή 17/9: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Γιάννης Κότσιρας
Κυριακή 19/9: Νατάσσα Θεοδωρίδου

Αδελφοί Κατσιμίχα, 9 χρόνια μετά...

Τίποτα δεν έχει αλλάξει και τίποτα δεν είν' όπως παλιά, μένει όμως ακόμα ένα πείσμα, που δεν είναι συνήθεια μοναχά....

Κάπως έτσι θα μπορούσε να περιγραφεί η χτεσινή συναυλία των αδελφών Κατσιμίχα.. Σα να μην πέρασε ούτε μια μέρα από τη συναυλία τους το 2001 στο Θέατρο Γης... Μια αποχαιρετίστηρια συναυλία που "μάζεψε" το έντεχνο κοινό της Θεσσαλονίκης.. Τότε μόλις είχαμε τελειώσει το Λύκειο και ξεκινούσαμε τις εξόδους μόνοι μας. "Τίποτα δεν είναι όπως παλία..", αυτό είναι το μόνο σίγουρο, μεγαλώσαμε κι εμείς κι αυτοί, αλλά και "τίποτα δεν έχει αλλάξει", μιας και νομίζεις ότι τους άκουσες προχτές... Στην ουσία τους ακούς, γιατί τα τραγούδια τους είναι διαχρόνικα... Στιγμές συγκινητικές, ιστορίες και θύμησες που κουβαλάει το κάθε τράγουδι πάνω του, τόσο για τον καλλιτέχνη όσο και για τον ακροατή... Τις προσωπικές ιστορίες του ακροατή τις γνωρίζει ο καθένας για τον εαυτό του, αυτές του δημιουργού και του καλλιτέχνη όμως αποφάσισε να μοιραστεί μαζί μας χτες ο Χάρης Κατσιμίχας, με το μοναδικό χιούμορ που τον διακρίνει.

Αλλαγή ονόματος του blog!!!!

Το ονομα του blog αλλαξε!!
Ο λογος αλλαγής??? Γιατι προτιμώ να έχω το πραγματικό μου όνομα και ουχί ψευδώνυμο που με παραπέμπει αλλου...!! :-)
Πλεον με βρισκετε σ'αυτη τη διευθυνση!! :-)

To blog or not to blog

Το παρόν άρθρο δεν αποτελεί δικό μου άρθρο, είναι απόσπασμα του άρθρου "To blog or not to blog" ,από τη δημοσιογράφο Έλενα Λεμονίδου, απο το free press περιοδικό της Θεσσαλονίκης Libre, τευχος Αυγούστου 2010... Γράφτηκε επ'αφορμής της δολοφονίας του Σωκράτη Γκιόλια και της μετέπειτα σύνδεσης του με το δημοφιλέστερο blog στην Ελλάδα το troktiko.gr. Το άρθρο αναπαράγεται για ενημερωτικούς και προσωπικούς λόγους......
Σας το παραθέτω:

ΑΝΩΝΥΜΙΑ: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΑΣΥΔΟΣΙΑ;

Προς μεγάλη απογοήτευση των εκπροσώπων της "επίσημης" δημοσιογραφίας, που έκαναν λάβαρο στον αγώνα τους κατά των blogs την ανωνυμία τους, η ανωνυμία των ενημερωτικών blogs φαίνεται να μην ενοχλεί τους επισκέπτες τους. Κι ίσως είναι αυτή ακριβώς η θολή ταυτότητα του γράφοντος, που τους κάνει πιο επιφυλακτικούς και τους βοηθάει να σταθούν με κριτική ματιά απέναντι στα λάθη και τις υπερβολές των παρορμητικών "επαναστατών" του διαδικτύου και να κρατούν μικρό καλάθι απέναντι στις αστήρικτες καταγγελίες και στις στοχευμένες καταχωρήσεις. Ακόμη και οι δείκτες επισκεψιμότητας αποδεικνύουν ότι το "κοινό" της blogόσφαιρας έχει ένα φίλτρο ή ένα ένστικτο, αν θέλετε, για να ξεχωρίσει εκείνα που δεν κοροϊδεύουν και δεν αποπροσανατολίζουν. Και ναι! Επιλέγει και ξεχωρίζει ακριβώς αυτά τα blogs που επιλέγουν οι "έγκυροι και έγκριτοι" να "ξεκοκκαλίζουν" καθημερινά για να γεμίσουν τις στήλες τους. Αποδεικνύοντας έτσι ότι η blogογραφία δεν είναι το αντίθετο της δημοσιογραφίας αλλά το συμπλήρωμα της.

Το υπόλοιπο άρθρο θα το βρείτε στην διεύθυνση:
http://libre.gr/magazine/index.asp?issue_id=72 σελ. 20-24.

Xορός κατω απ'τα αστέρια...

Δυο μολις μέρες μετά την Αυγουστιάτικη πανσέληνο, η Θεσσαλονίκη φόρεσε τα καλά της και υποδέχθηκε στη Μονή Λαζαριστών μια βραδιά tango διαφορετική απο τις υπόλοιπες.



Οι tangueros της πόλης μας κλήθηκαν να χορέψουν και να διασκέδασουν υπό το φώς των αστεριών σε μια υπαίθρια milonga που διοργάνωσε η Μονή Λαζαριστών σε συνεργασία με τη σχολή χορού Tango Room - Music Workshop. Η εκδήλωση ήταν ανοιχτή για το κοινό και πέρα από τις συνηθισμένες φιγουρες των ερασιτεχνών, υπήρχε και αντίστοιχο show από τους δασκάλους και τους μαθητές της σχολής χορού.
Υπήρχε όμως και ζωντανή μουσική από τους Loco de Atar στη βραδιά που κύλησε όμορφα με γνωστές κλασσικές μελωδίες του Carlos Gardel και άλλων μουσικών της δεκαετίας του 1930. Μουσική έπαιζε όμως και ο Παναγιώτης Σαχίδης, ο ιδιοκτήτης του Tango Bar στη Θεσσαλονίκη, που άνοιξε τις πόρτες του το 2007, "έτσι για να έχουμε κάπου να χορεύουμε..."



Το tango για τους λάτρεις του δεν ειναι απλά ένας χορός, είναι μουσική, ελευθερία, κίνηση, πάθος, όπως έλεγαν και οι Tango Fire σε παράσταση τους "it is sex with the legs"..
Το tango αγαπητοί αναγνώστες προσφέρει στιγμές χαλάρωσης και ξεγνοιασιας και εξελισσεται ταχύτατα στην πόλη μας, το μόνο που περιμένει είναι εσάς να το ανακαλύψετε...

Το άρθρο αφιερωμένο σε δυό ψυχές που περιμέναν όλο το βράδυ να χορέψω δυό χορούς και να φύγουμε... Αφιερώμενο στις κολλήτες μου, Λιλή και Λίνα... Κοπελουδες muchas gracias!!!

Διακοπές στη Λευκάδα χωρίς αμάξι...

Όλοι λένε ότι αν δεν πας σε νησί με αμάξι δεν το γυρνάς όλο και δεν το βλέπεις, όπως θα πρεπε. Ε λοιπόν εγώ έχω βαλθεί να σας αποδείξω το αντίθετο και να σας ξεναγήσω σε ένα πανέμορφο νησί με εξωτικές παραλίες που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν απο τις αντίστοιχες της Χαβάης.
Καλως ήρθατε στη Λευκάδα!!!!!

Πώς θα φτάσω????

Ξεκινάμε απο τα απολύτως βασικά για το ταξίδι μας στη Λευκάδα χωρίς αμάξι.. Εν αντιθέσει με τους λοιπούς οδηγούς θα ξεκινήσω την ξενάγηση μου με το πώς φτάνουμε στη Λευκάδα και με ποιόν τρόπο.

Μια υπεροχη λέξη που θα σας συντροφέυσει απο την αρχή μέχρι το τέλος των διακοπών σας στη Λευκάδα και για να είμαι ειλικρινής και μέχρι την επιστροφή σας στο σπίτι σας είναι το ΚΤΕΛακι...

Σαμοθρακη: Ο ιδανικός προορισμός για εναλλακτικές διακοπές και κάμπινγκ..!

Αν δεν ανήκεις στο χώρο της αριστεράς, κοινοβουλευτικής και μή, η αλήθεια είναι ότι ίσως χρειαστείς λίγο παραπάνω χρόνο απο το κανονικό για να προσαρμοστείς στη Σαμοθράκη, τους ρυθμούς της και τους ανθρώπους με τους οποίους συναναστρέφεσαι.. Άπαξ και το συνηθίσεις όμως, θα απολαύσεις σίγουρα και εγγυημένα, όλα αυτά που σου προσφέρει απλόχερα το νησί: ηρεμία, γαλήνη, ησυχία, άγρια φύση και λίγες παραλίες που όμως αρκούν για να σε ξεκουράσουν και να σου προσφέρουν ένα δροσερό μπάνιο στη θάλασσα.!

Σαμοθράκη=φύση, βουνά, ρέματα, πεζοπορία και φυσικά βάθρες... Τι είναι οι βάθρες?? Φυσικές πισίνες που δημιουργούνται απο μικρούς ή μεγάλους καταρράκτες μέσα στα βουνά και μπορεί ο καθένας να περπατήσει μέχρι εκεί για να κολυμπήσει μέσα σ'αυτές και φυσικά για να απολαύσει το θέαμα..

Οι πιο γνωστές βάθρες λένε ότι βρίσκονται στο ρέμα του Φονιά, και οι πιο δύσκολες θα συμπλήρωνα εγώ, συγκρίνοντας το ρέμα του Φονιά με τη Γριά Βάθρα.
Οι πληροφορίες για το Ρέμα του Φονιά λέγανε για περπάτημα μισής ωρας με 40 λεπτά, εμείς επειδή δεν είμαστε και σούπερ αθλητικοί τύποι το κάναμε μιαμιση ώρα..!! Βεβαία βγάλαμε και τις απαραίτητες φωτό, βλέπαμε τη φύση κλπ. Σκοπός όπως λένε είναι το ταξίδι και όχι ο προορισμός, ειδικά όταν έχεις και μια ρίξη μηνίσκου να προσέξεις.. ;-)